nigdy nie lubiłam takiej poezji i choć doceniam kunszt językowy, to aż cała cierpnę czytając

jestem urzeczona ciągiem wyrazów wypisanych dużymi literami na samym szczycie.
natomiast w reszcie tekstu odczuwam jednak brak.

śliczne te Twoje prace

brak kropki nad z w pierwszym wersie.
pustych jak
oczy kolejnych nocnych
portierów?
dróżników chyba

czy to jest digipainting na zdjęciu?

się bym chętnie przejechała z nim na motorze

"ojciec powiedział mi kiedyś w sekrecie
można zbudować studnię, to pomaga
czasem się w niej topią

kiedyś będę w stanie uziemić napięcie"
tym fragmentem mnie zdobył ten wiersz.

Podoba mi się.

nowotwory szalonego gniewu mi się przypomniały.
ach. ładnie, no.

Twój avatar mnie przeraża

dlaczego między "faceta", a "jego pijacka morda" nie ma spacji?
to jakiś nowy trend?
Od "po raz trzeci odsłuchuję..." bardzo mi się podoba. wcześniej nie.

Zostawił Cię. smutne. ubierz to do diabła w jakieś lepsze słowa. To o indiańskiej wiosce to dobry początek.

napisz o tym na blogu

zimno tej pani.

odnoszę wrażenie, że siedzisz ze słownikiem wyrazów obcych i używasz słów nie do końca rozumiejąc ich znaczenie

motyla bez skrzydeł ciężko pomalować, bo zostaje tylko taki malutki korpusik.
kulawy anorektyk? ciekawa koncepcja.
pstrokate mechaniczne zwierzęta bez kończyn? to jest tak daleko posunięta metafora jak "meblościanka Twoich pragnień" (kiedyś żeśmy ze szwagrem wymyślali mądre metafory).

fajne, fajne.

pytanie jak poprzednio.

to je haiku?

nie czytam prozy.

daj se Panie spokój z tą piłką nożną.

kobietę z zieloną twarzą lubię.

emo.

czekaj, bo może ja też chcę!

chartkor, dlaczego jesteś taki narodowowyzwoleńczy?
już nie jest "taki to mroczny czas. Ciemna noc, tak już dawno ciemna noc, a bez gwiazd,
po której drzew upiory wydarte ziemi - drżą.
Smutne nieba nad nami jak krzyż złamanych rąk."

jesteśmy w pojebanej kolejnej RP.
Nie pisz anachronicznie!

Wybacz krytykę, ale tak odczuwam ten wiersz.